Επιδράσεις των πνευματικών δικαιωμάτων στον δημόσιο δανεισμό

«Ο δημόσιος δανεισμός για μη εμπορική χρήση είναι δραστηριότητα που παραδοσιακά δεν ελέγχεται από τον νόμο περί πνευματικών δικαιωμάτων. Ο δημόσιος δανεισμός ήταν ανέκαθεν ουσιαστικός τρόπος πρόσβασης στο πολιτισμικό και εκπαιδευτικό υλικό και οφείλει να είναι διαθέσιμος σε όλους. Η πληροφορία σε οποιαδήποτε μορφή ήταν και θα παραμείνει τμήμα του δανειστικού υλικού. Ωστόσο ακολουθώντας την Οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την Εκμίσθωση και τον Δανεισμό οι ευρωπαϊκές βιβλιοθήκες υπόκεινται σε κανονισμούς δανεισμού (βλέπε την Οδηγία του Συμβουλίου 92/100/ΕΟΚ για το Δικαίωμα Εκμίσθωσης και Δανεισμού και Ορισμένα Δικαιώματα συγγενικά προς τη Διανοητική Ιδιοκτησία). Οι κανόνες αυτοί ορίζουν ρητώς ότι οι δημόσιες βιβλιοθήκες οφείλουν να έχουν εξουσιοδότηση ή άδεια για το υλικό που δανείζουν. Αυτό σημαίνει ότι για ορισμένα είδη υλικού οι συγγραφείς μπορούν να απαιτήσουν αμοιβή. Αυτό εφαρμόζεται επίσης σε μουσεία και αρχεία, αν δανείζουν υλικό» (Σεμερτζάκη 2006, σ. 199).

«Η δημιουργία αντιγράφου για αρχειοθέτηση, διατήρηση ή συντήρηση ενός έργου σε μια συλλογή θεωρείται σημαντικός ρόλος για πολλά μουσεία, βιβλιοθήκες και αρχεία. Είναι ουσιώδες και για το δημόσιο συμφέρον, ότι στους φορείς αυτούς χορηγείται εξαίρεση να αντιγράφουν, προκειμένου να διατηρήσουν/συντηρήσουν το πρωτότυπο και να καταστήσουν το αντίτυπο διαθέσιμο για εξέταση και άλλες χρήσεις με τον ίδιο τρόπο όπως το πρωτότυπο. Στην οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα Πνευματικά Δικαιώματα δίνεται η επιλογή στα κράτη μέλη να επιτρέπεται να αρχειοθετούν και να διατηρούν συγκεκριμένα έργα και να τα καθιστούν διαθέσιμα με αυστηρές προϋποθέσεις. Όμως πολλές χώρες επέλεξαν να μην ενσωματώνουν αυτές τις μη υποχρεωτικές προβλέψεις μέσα στην εθνική νομοθεσία τους και έτσι πρέπει να αναζητηθεί εξουσιοδότηση για τους σκοπούς αυτούς […] Αυτό συνεχίζει να παρακωλύει τους εθνικούς αντικειμενικούς στόχους διατήρησης της πολιτιστικής κληρονομιάς, επειδή τέτοια εκκαθάριση δικαιωμάτων είναι διοικητικά επαχθής και δαπανηρή» (Σεμερτζάκη 2006, σσ. 202-203).

Βιβλιογραφία

  • ΣΕΜΕΡΤΖΑΚΗ, Εύα (επιμ.) 2006, Κατευθυντήριες οδηγίες για βιβλιοθήκες, αρχεία και μουσεία, Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Βέροιας, Βέροια.
  • ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΥ, Διονυσία 1994, Τα θεμελιώδη θέματα του νόμου 2121/1993 για την πνευματική ιδιοκτησία και τα συγγενικά δικαιώματα: με παράρτημα νομοθετικών κειμένων, Αφοι Π. Σάκκουλα, Αθήνα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοί

2 Responses to Επιδράσεις των πνευματικών δικαιωμάτων στον δημόσιο δανεισμό

  1. λαζαρος says:

    ενδιαφερον.εν πασει περιπτωση ποσες βιβλιοθηκες στην ελλαδα παιρνουν εξουσιοδοτηση για τα βιβλια που δανειζουν?μηπως ειναι λιγουλακι υπερβολικος ο νομος?

    φερ ειπειν ενας μαθηματικος ή ενα φυσικος που ανακαλυπτει εναν νομο δεν εχει ως γνωστον πνευματικα δικαιωματα.
    αντιθετα ο συγγραφεας εχει.και σωστα εχει.αλλα και στον δανεισμο απο βιβλιοθηκες?τραβηγμενο δεν ειναι?η κανω λαθος?

  2. gkatsa says:

    και εγώ συμφωνώ ότι είναι τραβηγμένο. τώρα πια όμως όλα να τα περιμένουμε..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: